Kopaliński Władysław, Słownik mitów i tradycji kultury:

Acheron – mit. gr. rzeka (może z achea rheon 'rzeka smutku’) oddzielająca w Hadesie świat żywych od świata zmarłych

Adonis – mit. gr. piękny młodzieniec;

łac. advocatus 'wezwany (na pomoc)’.

Akerman – Akkerman, od 1944 Białogród nad Dniestrem, port nad limanem Dniestru, o 20 km od M. Czarnego; tur. akkerman 'biały gród’. To błyszczy Dniestr, to weszła lampa Akermanu. (A. Mickiewicz, sonet Stepy Akermańskie, 8.)

Aleksander i brody – Ironia losu sprawiła, że Aleksander najtrwalej może zapisał się w życiu następnych pokoleń tym, że wprowadził do Europy obyczaj golenia brody, którą w czasie walki wręcz łatwo pochwycić mogła krzepka dłoń nieprzyjaciela.

Al Sirat – w legendzie muzułmańskiej most z ziemi do Raju, ostry jak miecz, cieńszy niż włos, rozpięty nad ognistą czeluścią Piekła; stopa niewierzących pośliźnie się na nim i spadną w ogień; wierzący przekroczą go pewnie i bez trudu.

Altamira – jaskinia w płd. Pirenejach w pobliżu Santander (w Hiszpanii), którą w 1879 badał archeolog hiszp. Marcelino de Santuola, gdy jego mała córeczka dostrzegła na ścianach i sklepieniach „wielkie zwierzaki”. Te rytowane i wielobarwnie malowane przez ludzi z epoki wczesnego paleolitu (ok. 15000 lat temu) znakomite sceny o charakterze magicznym, z życia zwierząt, gł. bizonów, rozpoczynają historię sztuki; por. Lascaux.

Ambrozja – gr. ambrosia 'nieśmiertelność’, mit. gr., pokarm bogów olimpijskich, tak jak ich napojem byt nektar. Spożycie ambrozji i nektaru zapewniało nieśmiertelność, chroniło ciało od zepsucia, ich woń zagłuszała przykre zapachy.