Paul Ham, Dusza. Historia ludzkiego umysłu:

Cytaty:

Początki wiary chrześcijańskiej Augustyn widział w „iskrze Bożej”, którą Bóg tchnął w Adama i Ewę. Iskrę tę zgasił, niestety, ich pierwszy akt nieposłuszeństwa, a w efekcie każde nowo narodzone dziecko z „pierwszymi rodzicami” dzieliło „grzech pierworodny”125. Według tej koncepcji wszystkie dzieci
nieochrzczone trafiały do piekła. Jedynie chrzest w wierze katolickiej mógł zapewnić dziecku odpuszczenie dziedzicznej niegodziwości, uchronić je od ognia piekielnego i dać szansę, by wyrosło na prawdziwego chrześcijanina. Tak co do zasady wyglądała argumentacja Augustyna na rzecz chrztu. (Katolicy zgadzają się z nią do dzisiaj).

Wielu dzisiejszych chrześcijan poważa przykład dany przez Augustyna. Według innych dokonał on niemożliwych do oszacowania szkód w ludzkiej psyche, niszcząc bardziej miłosierne teologie Orygenesa i Pelagiusza i dokonując projekcji swojego nasiąkłego poczuciem winy sumienia na niewinne dzieci.

Łącząc naturalne pragnienie przyjemności erotycznych z poczuciem winy i samonienawiścią oraz ostrzegając przed wiecznym potępieniem tych, którzy sobie w nich folgowali, Święty Augustyn wypaczył zdrową ewolucję ludzkiej seksualności i wpędził katolików w ślepy zaułek winy, nerwicy czy nawet szaleństwa. Czy to możliwe, że cegłę na moralny fundament Kościoła katolickiego wypaliło poczucie samowstrętu dręczące jednego człowieka?

Czytaj dalej Paul Ham, Dusza. Historia ludzkiego umysłu →

Paul Ham, Dusza. Historia ludzkiego umysłu:

Cytaty:

Przebywał wówczas w Antiochii także pewien obywatel rzymski i Żyd, który nalegał, by do chrześcijaństwa dopuszczać również nieobrzezanych. Na imię miał Paweł. Jego głównym oponentem był apostoł Piotr, który trwał przy żydowskiej tradycji i ku oburzeniu Pawła „nie chciał dzielić stołu z nieobrzezanymi”, jak pisze Schama. Piotr im powiedział: „[j]eżeli się nie poddacie obrzezaniu według zwyczaju Mojżeszowego, nie możecie być zbawieni”

Tę zdumiewającą myśl Pawła ujmuje w skrócie jedna linijka z jego Listu do Rzymian: „kresem Prawa jest Chrystus”24. To znaczy: Chrystus poprzez swoje istnienie sprawił, że Tora straciła aktualność, i wprowadził nową wiarę – chrześcijaństwo.

W ten sposób kilkadziesiąt lat po ukrzyżowaniu Jezusa judeochrześcijańska starszyzna zgodziła się dopuścić nie-Żydów do wiary pod warunkiem zachowania kilku podstawowych zasad: nie wolno im było czcić bożków, mieli przestrzegać żydowskiej diety i powstrzymywać się od pozamałżeńskiego seksu oraz innych czynności seksualnych uchodzących za „odrażające”. Tak oto przeszczepiono do wiary najwcześniejsze chrześcijańskie prawa, a skutkiem zwycięstwa Pawła był dynamiczny napływ nawróconych.

Czytaj dalej Paul Ham, Dusza. Historia ludzkiego umysłu →