Brian Eno, Discreet Music, 1975
Najlepiej wchodzi przed snem.
AI: „Album inspirowany jest ideą francuskiego kompozytora Erika Satiego, który myślał o muzyce dyskretnej, stanowiącej część tła”.
Zimowy zmierzch.:
Jeremi Przybora, Wraz, czyli bez. Opowiadania i listy z krainy nonsensu. Wybrał Michał Rusinek.
Uwielbiam Przyborę. Właściwie można by zacytować całą książkę, ale…
Cytaty:
Był to ogar przedstawiciel ginącej podobno rasy ogarów polskich, w związku z czym smutny nawet apatyczny. Taki ogar wygląda jak bardzo duży jamnik na bardzo krzywych nogach, które mu wyprostowano.
Mówiła też, jak surowa jest reguła s.s. solenizantek, jak ponad siły tej młodej kobiety była nieustanna solenizacja, nieraz to i 16 godzin na dobę, a w okresie Wielkiego Postu jeszcze dłużej. Jak źle odnosiła się do niej matka przełożona, a ona do matki przełożonej.
Gdyby to ode mnie zależało, wycieczki z prowincji oprowadzałbym nie tylko po zabytkach architektury i sztuki, ale i po pięknych, proszę Was, kobietach metropolii, którym w razie potrzeby zagwarantowałbym odpowiednie etaty z puli Ministerstwa Kultury i Sztuki. i też vice versa. W przewodnikach po prowincji zaznaczyłbym zabytkowy klasztor O.O. Azyliantów z XV wieku, barokowy pałac xsiążąt Trąbskich ukończony w roku 1724, piękną pracownicę GS-u Zdzieblińską urodzoną w 19… roku i tak dalej.
Czytaj dalej Jeremi Przybora, Wraz, czyli bez. Opowiadania i listy z krainy nonsensu
Iannis Xenakis, Persephassa/Pleiades, 2022:
Cała treść podana przez kilka perkusji, czasem przez wibrafon, częściej przez dzwonki. Spodobało mi się: słuchałem dwa razy.
AI: „Persephassa i Pléiades to dwa z najbardziej znanych i wpływowych utworów na perkusję skomponowanych przez greckiego kompozytora Iannisa Xenakisa. Oba dzieła, napisane dla sześcioosobowego zespołu perkusyjnego, są kamieniami milowymi w repertuarze muzyki współczesnej, szczególnie cenionymi za innowacyjne podejście do rytmu, przestrzeni i barwy dźwięku”.
Palle Mikkelborg, Strands (Live at the Danish Radio Concert Hall):
Jazz po skandynawsku ściszony, ale odmierzony bardzo dokładnie.
AI: „Strands (Live at the Danish Radio Concert Hall) to wysoko oceniony album koncertowy duńskiego tria jazzowego w składzie Palle Mikkelborg (trąbka/flugelhorn), Jakob Bro (gitara) i Marilyn Mazur (instrumenty perkusyjne).
Blue Earth Sound, Cicero Nights, 2025:
Lekkie funky. Włączam już od dłuższego czasu, gdy robię coś, co nie wymaga szczególnego skupienia.
AI: „Album charakteryzuje się bogatym, kinowym i pełnym duszy brzmieniem instrumentalnego jazzu, łącząc w sobie wpływy chicagowskiego jazzu i soulu lat 70., japońskiego fusion i muzyki filmowej z epoki”.