Andy Akiho, Kin:
Contemporary classical. Ale przystępne.
Net: „Długoletni współpracownicy Andy Akiho i Ian Rosenbaum wykonują duety perkusyjne ze swojego niedawno wydanego albumu Kin, podsumowującego ich ponad 15-letnią przyjaźń i kreatywne partnerstwo. Zbiór utworów skomponowanych przez Andy’ego zawiera stare i nowe utwory, przeprojektowane i zaaranżowane na nowo dla Andy’ego na steeldrum i Iana na marimbie”
Egzaminy licencjackie.:
Wernisaż Wydziału Artystycznego mojej uczelni.:
Odsłuchane po kawałku przed snem. Końcówka typu: diabeł z pudełka. Ale nie szkodzi.:
Tania Giannouli… Rewa, 2014:
Mnóstwo powietrza jest w tej muzyce.
Net: „Grecka pianistka Tania Giannouli odkryła pięć lat temu muzykę Roba Thorne’a, Nowozelandczyka, wiodącego maoryskiego przedstawiciela tradycyjnych instrumentów ngā taonga pūoro (flety, trąbki i harmonijki ustnej wykonane z muszli, drewna i kamieni), słuchając jego albumu «Whāia te Māramatanga» (Rattle, 2013). W maju 2017 roku, niecały dzień po pierwszym spotkaniu Giannouli’ego z Thorne’em, nagrali swój pierwszy album w Atenach”.
Utartym szlakiem. Nareszcie.:
Potem kawa.:
W wiejskim sklepiku sięgnąłem po „Nowiny komornickie”. A tu figuruję jako przewodniczący jury w konkursie teatrzyków szkolnych.:
W „Twoim Stylu” biegną sobie rekomendacje filmowe.:
Ziemowit Fincek, Twierdza Kłodzko, 2011:
Tyle razy tam byłem – wewnątrz i na zewnątrz, a nie miałem pojęcia, że ona wygląda właśnie tak.
Autor: „Rezultatem mojej twórczości jest kreacja polegająca wylaniu nadwyżki odbieranych i odczuwanych bodźców z otaczającej mnie rzeczywistości. Prace są komentarzem do różnych tematów takich jak: natura ludzka, natura, zjawiska demograficzne i metafizyka, którą czasami możemy odczuwać. Podsumowując, opisałbym moją twórczość jako przewidywania w półświadomym tańcu szamana”.
Morton Feldman, Samoa…, 1968:
Instrumentów więcej niż zazwyczaj, klimat ten sam.
Net: „Jeśli długość i harmoniczne słownictwo dzieła Feldmana wydają się zniechęcające, proponuję zacząć od jego dzieła Samoa (1968). Czasami Coplandowskie, ale z całą logiką i niuansami estetyki Feldmana, Samoa, jedno z jego mniej znanych dzieł, ma wiele muzycznych znajomości, więc wydaje się odpowiednim miejscem na początek. Posłuchaj malowania tonów tutaj i tego, jak zespół zawsze sprawia wrażenie, jakby wędrował, ale poruszał się ściśle razem”.