Paweł Rzewuski, Wielcy zapomniani dwudziestolecia, cz. 1:

Cytaty:

Zula Pogorzelska – „urocze zjawisko”. Zula Pogorzelska to jedna z najpopularniejszych, obok Hanki Ordonówny i Miry Zimińskiej, aktorka polskiej sceny kabaretowej.

… śpiewała jedynie timbrem, czyli niskim i zachrypniętym głosem. Utrata dawnej barwy okazała się jednak biletem do wodewilu. Rozpoczęła karierę w warszawskich kabaretach. Dosyć szybko została zauważona przez Jerzego Boczkowskiego, od którego dostała propozycję pracy w kabarecie Qui Pro Quo.

Po odejściu z Qui Pro Quo rozpoczęła pracę w teatrze Perskie Oko, gdzie śpiewała skandalizującą jak na owe czasy piosenkę „Ja się boję sama spać!”:

Na scenie dosyć często towarzyszył jest pierwszy amant polskiej sceny – Eugeniusz Bodo, z którym się prywatnie przyjaźniła.

… była osobą niezwykle ciepłą, potrafiącą zaprzyjaźnić się nawet ze swoją sceniczną konkurentką – Mirą Ziemińską.

Ostatecznie, pomimo podejmowanych dramatycznych prób leczenia, pokonał ją nowotwór.

Kazimierz Ajdukiewicz – twórca definicji znaczenia Jeden z najwybitniejszych polskich logików szkoły lwowsko-warszawskiej.

W roku 1945 objął katedrę Logiki (Teorii i Metodologii Nauk) na Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu. W trzy lata po wojnie wybrano go nawet rektorem tej uczelni.