Marc Sinan i in., White, 2018:

Odsłuchane dwukrotnie. Nie dlatego, że tak się podoba. Po to, by nie gnać z płytami do przodu. Bo słucha się jednej, a ciekawość już biegnie ku następnej.

Net: „Trzeci album Marca Sinana wydany przez ECM to sugestywny duet z Oğuzem Büyükberberem, który subtelnie porusza wiele tematów. Gitarzysta i klarnecista współpracowali w wielu kontekstach. Indywidualne kierunki muzyczne obu muzyków zbiegały się z przeciwległych biegunów: Marc kształcił się na gitarzystę klasycznego w tradycji zachodnioeuropejskiej, ale coraz bardziej pociągała go improwizacja i muzyka turecka, podczas gdy Oğuz dorastał w otoczeniu muzyki tureckiej i początkowo był samoukiem, zanim rozpoczął naukę w Konserwatorium w Amsterdamie, gdzie następnie rozwijał się zarówno jako improwizator, jak i kompozytor. Dla White’a obaj muzycy tworzą nową muzykę”.