Julian Tuwim, Piórem i piórkiem:

Repertuar lżejszy.
Cytaty:

Piszczą „sylwuple, żewupry!” Bałwany i wiercikupry.

Dlaczego chwycił szał cię, Gdyś ujrzał kretynkę w aucie? Czemu ci w oczach troi się, Że dziwka siedzi w Rolls-Roysie? „Urocza Bebi Pipi W yachcie na Mississipi.” „Zmysłowa Dudu Papa, Jej uśmiech, pies i kanapa.” „Fertyczna Elli Belli Pije kawę w kąpieli.” Czego migdalisz się, chłopie, Że dziwka kawsko żłopie? Że w wannie niby? To o to Tak się wygłupiasz, idioto? Sam lepiej idź do łaźni I już się więcej nie błaźnij.

A niechże was połamie wszystkich Z waszą „lekkością dialogu”, Z tym małpowaniem bzdur paryskich, Z węszeniem wiecznym zdrad i rogów! Z waszym subtelnym dowcipuszkiem, Wykwintem, paradoksem, Francją, Pyjamą, damą, elegancją, Kochankiem i kokocim łóżkiem! Bodaj was sparło z „żywą akcją”, Potoczystością scen kretyńskich! Wbiłbym wam w brzuchy z satysfakcją Rogi rogaczów waszych świńskich!

Powieszono, zamiast panów, Kapelusze, palta, laski, A panowie w hucznej sali Biją, śmiejąc się, oklaski. O, jak lekko tym wisielcom Gdy pozbyły się nadzienia! Wiszą błogo, nonszalancko Aż do końca przedstawienia. Między czapką a kołnierzem Wspaniałego generała Nie ma głowy. Jaka szkoda, Że tu głowa nie została!

Ażem ze szczęścia dygotał, Kiwając się nad szynkwasem! I przyszedł Wielki Idiota, I zaczął mówić basem. Mówił grubo i cicho Samą prawdę cedzoną. Aż zmrowiło mnie licho, Gdy powiedział: „Stwierdzono”.

Na co mam przysiąc, Piękna, że z żądzy umieram? Że mi się na twój widok serce w pieśń rozdzwania? Na komplety Kolberga, „Wisły”, Estreichera! Na dziadowskich kantyczek groszowe wydania! Na „Bandytę z miłości” (a miałem go, drania!) Na „Kwiaty” Rozbickiego — z ryciną! Rzecz drobna, Ale nie do zdobycia —jak ty do kochania…