Na zaprzyjaźnionym tarasie.:
Z trasy. Krakowski MOCAK. Nowa ekspozycja dzieł Władysława Hasiora.:
Ze starych rzeczy: piekło człowieka, który żyje ze stawiania liter.:
Odsłuchane w trasie. Kiedyś się czytało, na szczęście się zapomniało. Raz.:
I dwa.:
Rami Khalif, Scene from Hellek, 2005:
Poszukujące piano, dyskretnie popędzane przez perkusję.
Wiki: „Khalifé wydał wiele albumów koncertowych i studyjnych jako artysta solowy. W 2002 roku Khalifé wydał swój pierwszy podwójny album zatytułowany „Live in Beirut”, który zawierał reinterpretacje tradycyjnych utworów muzyki klasycznej. W 2005 roku wydał swój drugi album, „Scene from Hellek”, zawierający autorskie kompozycje”.
W tym domu na ówczesnych przedmieściach Jarosławia upłynęło dzieciństwo i młodość.:
We wsi Cieszacin Wielki stoi jeszcze chałupa, w której przyszłą na świat moja mama (rocznik 1922).:
W tym kościele we wsi Zarzecze rodzice brali ślub w 1946 r.:
Młodsi z rodziny spoczywają na takim oto wiejskim cmentarzyku. Ludzie w tych stronach żyją skromnie, ale zmarłym nie żałują.:
Krzyż i sosna pod lasem we wsi Maćkówka. Moje centrum świata.:
Zatrzymaliśmy się w hotelu „Jarosław”. Stoi na drodze, którą chadzałem do pobliskiego lasu. Dobitny przykład stylu zwanego klasycyzmem jarosławskim.:
I tutaj kolejny tatar.:
Trasa tradycyjna. Kalwaria Pacławska, tuż przy granicy z Ukrainą. Z nowości – dostępne są ubikacje. Wejście kosztuje 4 zł, ale za to można płacić blikiem.:
Arłamów. Tu tatar, podobnie jak wczoraj na Rynku w Rzeszowie.:
Po drodze:
Kraków. Ośrodek sztuki współczesnej MOCAK. W nim nowa okładka zewnętrzna.:
I tradycyjny Mirosław Bałka. Do jego instalacji „7 + 1” pielgrzymujemy od lat. Proszę zwrócić uwagę, że ten Ósmy się kręci. Jak zawsze.:
Tarnów.:
Dębica.:
Rzeszów.:
Sytuacja leśna.:
