Archiwum miesiąca: maj 2015

Bellissima

Filmy konieczne

s13

Film TV z cyklu: Pokolenie 2000
Lampucera (Ewa Kasprzyk) zrobiona na Violettę Villas i w niej zakochana.
Córkę wysyła casting dla miss. I to mimo że córka jest niepełnoletnia. Nie ma nawet 15 lat. I córka z tremy posikała się w decydującym momencie. Ale mała i tak trafia na okładkę, bo mama przespała się z fotoreporterem.
Ona sama chwyta za atrybut chłopaka w wieku własnej córki i używa sobie z nim tak, że córka przez ścianę słyszy pełny przekrój wokalny orgazmu.
Paweł Wilczak jak „latino lover”.
Wszystko w tonacji histerii.
Mała próbuje zabaw lesbijskich, ląduje w trójkącie, ale jakoś tak bezwładnie, od niechcenia.
Znowu jakiś seks na boku, z tym, że facet w tracie wychodzi do łazienki, żeby wciągnąć kreskę.
Matka zachodzi w ciążę z nastolatkiem.
Decyduje się na aborcję – krzyk na ścianie gabinetu, krzyżyk na szyi. Potem decyduje się urodzić, ale umiera w połogu. Może ze względu na wiek?

Bellissima, reż. Artur Urbański  2000 filmweb

Wiosna, ach to ty…

Co niesie dzień

Rankiem „krętą ścieżką poprzez las”. Ten sam las, ta sama ścieżka.:

p1

Na Wildzie, w postindustrialu, który odwiedzam, gdy Dorota robi zakupy, trwają przygotowania do otwarcia nowego sezonu.:

p2

Poza tym – wiosna na całego. Młode zielsko pleni się nawet na wysokości czwartego piętra.:

p3

Sesje pod gołym niebem kwitną.:

p4

Pojawiają się nawet symptomy kultu religijnego.:

p5

W eleganckim magazynie dla pań Twój Styl tekst monograficzny o aktorstwie Franciszka Pieczki.:

p6

Kampania. Pani Komorowska deklaruje, że popiera męża i pani Duda deklaruje, że popiera męża. Dorota mówi, że jak bym ja kandydował, to też by oświadczyła, że mnie popiera. Ale na kogo oddałaby głos to inna sprawa…

Bach. The Well-tempered Clavier I

Symfonarium

Pierre-Laurent Aimard “Bach. The Well-tempered Clavier I” (2014) Wykonawca chwali się na okładce płyty, iż piszą o nim: “illuminates the richness of the counterpoint with potent clarity”. Zapewne. Niuanse powyżej mojego odsłuchu. Zagrane na fortepianie. Trochę to trwa, a wcale nie nuży. I – zdaje się – nie ja pierwszy na to wpadłem.:

p7

Życie na gorąco. Odcinek I: Budapeszt

Crimi-serial

https://www.youtube.com/watch?v=dgObqbDU_d0

 

Sami swoi: Leszek Teleszyński, Leszek Herdegen (doktor Gebhardt), Eliasz Kuziemski
Atrybuty Zachodu: mercedes, willa na przedmieściu, w gabinecie koniak.
Wielka międzynarodowa prowokacja organizacji byłych hitlerowców i polski redaktor Maj (Teleszyński), który z przypadku wszystko im psuje.
W fabule ewidentne nielogiczności. Postacie raz się znają, a za chwilę nie. Szaleństwo.
No i ten Maj tak sobie hasa przez „żelazną kurtynę” bez żadnych przeszkód. Dzisiaj byłoby wiadomo, kogo na to stać i z czyjego polecenia on tak jeździ.

Zna sztuki walki.

No i języki. Musiałby mówić płynnie w kilku, czasem rzadszych. Na szczęście wszyscy tu mówią po polsku.

Kręcone w ręki, bo w zachodnich miastach trudno byłoby wynająć ulicę. Ale sprawia wrażenie chałupnictwa.

– Przypadek!
– Nie ma przypadków! Są błędy.

Muzyka „Dudusia” Matuszkiewicza: kawałkami całkiem jak w Klossie. Instrumentarium identyczne.

Austriacka policja jeździ „garbusami”.

„- Panie Maj, nasza robota lubi fachowców”.

Życie na gorąco. Odcinek I: Budapeszt, reż. Andrzej Konic 1978 filmweb

Wysokie obcasy

Co niesie dzień

Mokro i ciemno.:

c1

Czasem symetrycznie.:

c2

W tygodniku Przegląd artykuł o Cannes.:

c3

Detal. Tak umierał Mickiewicz. Na obrazie w Śmiełowie. „Szkoda go, fajny był…”:

c4

TVN24 z pytaniem, co sądzić o tym, że kierownictwo Festiwalu w Cannes nakazało aktorkom chodzić po czerwonym dywanie w szpilkach. To jakaś nowość – do tej pory był tam problem z paniami, które chodziły w szpilkach. Wyłącznie.

Internet puchnie od dobrych rad udzielanych kandydatom: „Komorowski żeby wygrać powinien teraz obiecać odwołanie ustawy 67, zwrot pieniędzy zrabowanych z OFE, powinien obiecać również zalegalizowanie marihuany…”