W temacie wiosna – żadnych zaskoczeń. Pierwszy, jak zwykle, liście wypuszcza kasztanowiec. No i też pierwszy będzie je za parę miesięcy zwijał. Nuda.:

Wczoraj zadzwonił pan redaktor z Onetu z pytaniem o opinię w kwestii, czy polskie kino jest antysemickie. Pogadaliśmy chwilę. Myślałem, że – jak to bywa zazwyczaj  – wytnie dwa zdania. Tymczasem redaktor zrobił z tego wywiad i dołączył do swego tekstu. Z dyskusji pod wywiadem dowiedziałem się, że jestem
a/ głupi,
b/ niekompetentny,
c/ zakłamany.
Ludzie! Ależ ja to wiem od bardzo dawna! Powiedzcie mi coś, czego nie wiem!:

„Naprawdę nie musimy kłamać”. „Ida” i „Pokłosie” winne skandalu z szefem FBI?

Kampania wyborcza. Na Niezależna.pl uroczysta odezwa do urzędującego prezydenta. Mową wiązaną, więc podwójnie dobitną:
„Łotrze, który za nic masz wartości nasze,
który kłamstwo i obłudę nosisz w sobie.
Jesteś dla ojczyzny współczesnym Judaszem
któremu to tylko ważne co ma w żłobie”.
Żałuję, że nie umiem rymować tak pięknie.

Moje rodzinne strony. Ksiądz z Jarosławia nie wiadomo dlaczego zjechał na przeciwny pas jezdni. Zabił dwoje narzeczonych i siebie. Ocalała dziewczyna, która z nim jechała. Smutne, ale się zdarza. Miał 35 lat i bardzo wypasione volvo. A mówią, że na Podkarpaciu taka bieda…

Na witrynie Radia M. niezmiennie wisi wywiad z ojcem Tadeuszem pod tytułem „Nie zaniedbujmy czynienia dobra”. Rzuciłem się czytać, żeby też nie zaniedbać i teraz już przynajmniej wiem, jak tego dokonać.
„Jest już kwiecień, dlatego uprzejmie przypominam, że to już ostatnie dni, by ci, którzy jeszcze nie wskazali, na jaki dobry cel chcą przeznaczyć 1 proc. z podatku, który każdy pracujący, rencista czy emeryt płaci. Jeżeli nie wskazujemy, to ten 1 proc. idzie do budżetu i przekażą go na to, na co zechcą. Może to być dobry cel, ale także dzieła szkodzące człowiekowi, dzieciom, młodzieży, Kościołowi czy temu, co patriotyczne”.
Nie pójdę jednak na łatwiznę i nie napiszę, na co ten jeden procent powinien iść. Na biedne dzieci? Na schroniska dla zwierząt? Na straż pożarną? Może, może… W każdym razie Radio co dzień od trzech miesięcy podaje, jak go odpisać. To musi być naprawdę szlachetne dzieło.

Dziś bardzo obłocznie.:

I kwietnie. W trzech kolorach. Co najmniej.:

Po lasach wiosenne ruchy. Największe ożywienie w mrowiskach. Na zdjęciu nie widać, ale to prawda.:

Telewizja publiczna z pytaniem o rolę mięsa w historii Polski. Długo można by. Przypominam m. in., że mięso było głównym tematem dekady lat 80. Zaczęło się od wpisania do „postulatów sierpniowych” żądania wprowadzenia kartek na mięso w sierpniu 1980, a skończyło wypuszczeniem ostatniego rzutu kartek na mięso w sierpniu 1989.

Portal Onet z pytaniem, dlaczego paskudzimy sobie na świecie opinię takimi filmami jak „Ida”, które sugerują, iż mieliśmy swój udział w holocauście. Proponuję wprowadzić ustawę, która nakaże opowiadanie o Zagładzie z pominięciem polskich szmalcowników, żydowskich policjantów, Rumkowskiego itd. No, i koniecznie trzeba odstawić na przemiał kilka reportaży Hanny Krall …

W zasadzie już się pogodziłem z bardzo bolesną dla mnie nieobecnością tematyki gender w mediach. Niesłusznie! Bo gdzieś tam, w strukturach poziomych trwa wytrwała praca nad tym tematem. Dowód? Ks. prof. Oko wystąpił ze swoim objazdowym, dwugodzinnym wykładem w klasztorze o. franciszkanów w Kętach. Byliśmy tam z Dorotą półtora roku temu w klimatyczny, listopadowy wieczór. Brama przywitała nas emblematami franciszkańskimi:

Na dworze była noc i mgła (niem. Nacht und Nebel).:

Dopiero teraz te ciemności rozświetla ks. Oko: „Gender jest ideologią ateistów, którzy uwierzyli, że seks jest bogiem (…) Gender nie służy prawdzie. Służy natomiast celom ateistów, w szczególności maniaków seksualnych”.
Nie tylko ja kibicuję tej tematyce i temu prelegentowi. Pod informacją głos internauty: „je…ć gender… WYBORCO, ZAGLOSUJ NA ANDRZEJA DUDE!”

Koniec odsłuchiwania: James Paterson „Droga przy plaży”, czyta Zbigniew Zapasiewicz.:

Stany. Potrójne morderstwo w eleganckim nadmorskim kurorcie. Zginęli bogaci biali chłopcy, podejrzany jest chłopiec czarny i ubogi. Broni go trzeciorzędny adwokat z pomocą adwokatki pierwszorzędnej, dawnej dziewczyny. Wybronił.
Narracja prowadzona z różnych punktów widzenia. Także z punktu widzenia tego, który zabijał. Tyle, że on o tym, że zabijał mówi na samym końcu. Wcześniej nie miał czasu? Okazji? Strasznie naciągane.
I ta mania podliczania: kto ile zarabia, jak drogi samochód, ile kosztuje działka budowlana, drink, telefon komórkowy. Od tego podliczania (a za każdą sumą stoi miejsce na drabinie społecznej) można zwariować. I zacząć strzelać.

Kraków, Wiślna, na kamienicy, gdzie mieści się redakcja Tygodnika Powszechnego tablica upamiętniająca Jerzego Turowicza. Kiedyś robiłem tam z nim wywiady. W gabinecie stał duży piec kaflowy. I na tych kaflach redaktorzy rozrysowywali plany najbliższego numeru. Jak się który chciał ogrzać i nieopatrznie przytulił do pieca, ścierał zapisy i numer trzeba było planować od nowa.: