Lutosławski, 2016:

W pół drogi między romantyzmem i awangardą.

AI: „Urodzony w Warszawie, Lutosławski studiował kompozycję i grę na fortepianie. Po II wojnie światowej pracował w Polskim Radiu, ale w okresie socrealizmu jego twórczość była krytykowana, co skłoniło go do tworzenia muzyki użytkowej, w tym filmowej i radiowej, oraz pieśni dla dzieci. Przełomem w jego karierze okazała się „Muzyka żałobna” (1958), po której jego styl stał się oryginalny i rozpoznawalny, sytuując go poza głównymi nurtami i szkołami kompozytorskimi. Był aktywnym dyrygentem, współpracując z renomowanymi orkiestrami na całym świecie, takimi jak New York Philharmonic czy BBC Symphony”.