Jane Graverol „The Drop of Water (Portraits of Belgian Surrealists)” 1964:
Zdjęcie rodzinne.
Net: „Jane Graverol pod koniec lat trzydziestych XX wieku zaczęła malować w stylu surrealistycznym. W 1949, pisząc do René Magritte’a, poznała członków belgijskiej grupy surrealistów, a w 1953 skłaniała się ku patafizyce – absurdalnemu, pseudonaukowemu wynalazkowi literackiemu francuskiego pisarza Alfreda Jarry’ego”.
Alvin Lucier & Morton Feldman „Chamber Music” 2019:
Zaczyna się od czedoś w rodzaju syreny alarmowej, którą ktos zapomniał wyłączyć, a potem robi się jeszcze ciekawiej.
Neil deGrasse Tyson „Kosmiczne zachwyty”:
Astrofizyk oprowadza po Kosmosie. Nieustające zdumienie.
Wybrane cytaty:
Nie twierdzę, że wiem, kiedy i gdzie nastąpi koniec nauki, ani czy kiedykolwiek do tego dojdzie. Wiem natomiast, że jesteśmy głupsi, niż potrafimy to przed sobą przyznać. To bardziej ograniczenia naszych zdolności umysłowych niż nauki jako takiej przekonują mnie, że dopiero zaczynamy odkrywanie wszechświata.
Możliwe, że zamieszkujemy tylko jeden ze światów w tak zwanym wieloświecie, w którym pojawiają się i znikają niezliczone wszechświaty. Według tej koncepcji nasze znaczenie jest jeszcze bardziej znikome, niż można sobie wyobrazić.
Czego uczy nas ta intelektualna podróż? Tego, że jesteśmy niestabilnymi emocjonalnie, chorobliwie naiwnymi i beznadziejnie ignoranckimi gospodarzami nic nieznaczącej drobinki w kosmosie.
Las. Dookoła i w poprzek.:
Zadanie plastyczne z Kościańskiego Ośrodka Kultury.:
René Magritte „Double Secret”:
Surrealizm, więc obraz nazwać można jakkolwiek. I tak zostaje przefiltrowany przed podświadomość patrzącego.
Net: „René Magritte (+ 1967) był belgijskim artystą surrealistą, znanym z przedstawień znanych obiektów w nieoczekiwanych kontekstach, co często prowokowało pytania o naturę i granice rzeczywistości. Jego obrazy wywarły wpływ na pop-art, sztukę minimalistyczną i sztukę konceptualną”.
George Benson „White Rabbit” 1971:
Jazz rock. W punkt.