GregorioSciltian Martwa natura. Dedykowane Roberto Longhiemu” 1940:
To jeden z tych przyjemniejszych rodzajów bałaganu, jaki nas otacza.
Gregorio Sciltian (+1985) był włosko-ormiańskim malarzem, projektantem i medalierem. Po ukończeniu gimnazjum w Moskwie studiował plastykę na Akademii Sztuk Pięknych w Sankt Petersburgu. Po rewolucji październikowej studiował w Akademii i Muzeum Sztuk Pięknych w Wiedniu. Mieszkał następnie w Paryżu i Mediolanie.
George Crumb „Music fo a Summer Evening” 1974:
Czwórka muzyków musi się napracować, polifonia też imponująca.
Z sieci: „Bateria perkusji instrumenty wymagane podczas Letniego Wieczoru są obszerne i obejmują wibrafon, ksylofon, dzwonki, dzwonki rurowe, krotale (antyczne talerze), drzewo dzwonkowe, claves,
marakasy, dzwonki sań, klocki drewniane i świątynne, trójkąty i kilka odmian bębny, tam-tamy i talerze. Pewne dość egzotyczne (a w niektórych przypadkach całkiem starożytne) instrumenty są czasami używane ze względu na ich szczególne cechy brzmieniowe.
Yves Tanguy „Stabilna dyfuzja” (Stable Diffusion):
Po pierwsze – ciągle przewija się Giorgio de Chirico. A po drugie – ile powietrza (wody?) jest między tymi abstraktami! I co za tłum!
Yves Tanguy (ur. 1900 w Paryżu, zm. 1955 w Woodbury w stanie Connecticut) – amerykański malarz pochodzenia francuskiego, samouk. W latach 1918-1920 był marynarzem na statkach handlowych. W 1923 pod wpływem obrazów Giorgia de Chirico postanowił zająć się malarstwem. W 1925 związał się z grupą surrealistów, skupioną wokół Andre Bretona, który stał się wielkim admiratorem jego malarstwa. W 1939 wyemigrował do USA.
Tanguy w swoich obrazach przeważnie przedstawiał wizje fantastycznych przestrzeni, przypominających widoki dna morskiego pokrytego amorficznymi tworami. Malarstwo Tanguy’ego charakteryzowało się niezwykłą precyzją w przedstawianiu niemal rzeźbiarsko modelowanych kształtów.
Pierre Schaeffer „Le Trièdre fertile” 1978:
Wrażenie przebywania wewnątrz syntezatora dźwięków.
Wiki: „Pierre Schaeffer (+1995) – francuski kompozytor, twórca muzyki konkretnej. Zmarł z powodu choroby Alzheimera.
Z sieci: „Ten >trójścian<, ostatni utwór Schaeffera, nawiązuje do >trójścianu odniesienia< fizyków powiązanego z trzema podstawowymi pomiarami dźwięku: częstotliwością, czasem trwania i intensywnością. Jednak to właśnie poza tymi parametrami Schaeffer przez całe swoje życie zajmował się muzyką.Utwór ten został skomponowany wyłącznie z dźwięków syntetycznych. Jest to jedyne czysto elektroniczne dzieło muzyczne Pierre’a Schaeffera. Tutaj syntezator jest kontrolowany raczej przez wrażliwośc artysty niż przez zasady obliczeniowe, co pozwala na pojawienie się niesamowitych struktur brzmieniowych”.
Zające (wielkanocne) tylko w ofercie marketu. Żywego nie pamiętam już, kiedy widziałem.:
Z wczoraj. Dla mnie jeszcze miłe wpisy od widzów DKF-u. Thanks!:
