W przyrodzie kicz. Ładnie, choć chłodno. Nie wyjmujemy krzesełka, niestety.:

Z trasy. Rotterdam. Pomnik Nie Wiadomo Czego. U nas na cokole stałby bohater, a tu takie coś. Niesmak po prostu. I ta jedyna w swoim rodzaju Markthale.:

W poznańskiej TV nagrywamy kolejne „Seanse dla każdego”. Z przerwami, bo nad miastem przechodziła burza, łupnął piorun i wysadziło korki.:

Na portalu dla Polonii o Skaldach.:

Z trasy. Amsterdam. Rijks Museum. Oglądanie Rembrandta.:

Oglądanie Vermeera.:

Rijks Museum. Z książki Andrzeja Banacha „Odkrycie Amsterdamu” (której właśnie słucham) dowiaduję się, iż Holendrzy uważali wojsko, wojnę itd. za zło konieczne. Tak naprawdę liczyło się dla nich zwykłe codzienne życie, którym należy się cieszyć (bo u nas akurat odwrotnie). Stąd na ich obrazach tyle zwykłych scenek rodzajowych.:

W drodze powrotnej przez Niemcy – Brunszwik. Niestety, nasz ulubiony bar ze zmaczną zupą na rynku zakmnięty…:

Odsłuchane za kierownicą. Henryk Vogler „Nieobecni sa winni”.:

Krmyminał krakowski z 1960 roku. Sfery prywaciarskie i artystyczne miasta. Niezłe science fiction.

Odsłuchane za kierownicą. David Baldacci „Ułamek sekundy”.:

Układanka z tych samych motywów co zawsze. Ale jak się prowadzi, to nawet to tak bardzo nie przeszkadza.