Te ślady na zaoranej ziemi zostawiło stado saren – chyba z trzydzieści – które przebiegło mi przed nosem. Niewiele brakło, a by mnie zadeptały. Nic ich nie obchodzi, że poważni ludzie maja tu swój walking i nie należy go zakłócać.:

Poza tym pąki. Odrobinę większe.:

„Jako duszpasterze parafii zakopiańskich jesteśmy zaniepokojeni, iż nowa Rada jako priorytet w swoim działaniu na rzecz miasta Zakopane i jego mieszkańców chce wprowadzić zwiększenie ilości sklepów sprzedających alkohol i w ten sposób jeszcze bardziej rozpić społeczeństwo!” – piszą w liście otwartym do Rady Miasta księża proboszczowie.
Uchwała z intencją zwiększenia liczby sklepów z alkoholem z 60 do 100 – podjęta ma zostać podczas dzisiejszej sesji Rady Miasta.
Całkowicie zgadzam się. Z Radą Miasta. Jak ostatnio w Zakopanem chciałem się napić piwa, to do najbliższego sklepu musiałem zasuwać 300 metrów. Skandal!

Drobiazgi. Podlasie. Dzwon obok cerkwi. Na katolickim byłby wizerunek jakiegoś świętego. Tu – car batiuszka.:

Włodawa. Instalacja.:

Raków. Też instalacja. Aluzyjna.:

Włodawa. Muzeum na ulicy. Zdjęcia przedwojennych dzieciaków.:

I muzykantów.:

A że to (było) miasto wielu kultur, to i pomysłowe graffiti.:

Szydłów. Całkiem jak Dukla: Gdyby Pan Bóg mieszkał w Dukli, to by szyby mu wytłukli.:

Chełm Lubelski. Okaz nazewniczy.:

Wywiad dla gnieźnieńskich Przemian na szlaku. Pierwsze pytanie. Reszty i tak nikt nigdy nie czyta.:
„To był już drugi raz jak w krótkim czasie gościł Pan w Gnieźnie, przynajmniej w I Liceum Ogólnokształcącym. Na pierwszym spotkaniu opowiadał Pan młodzieży o filmie, a właściwie polskiej klasyce w tej dziedzinie. Czy dziś w tzw. kulturze youtube’a, gdzie każdy może sobie wszystko znaleźć, warto edukować młodego odbiorcę?

Jeżeli chodzi o sieć internetową, to dla jej użytkowników mam dokładnie tyle samo szacunku, co do użytkowników innych sieci. Telefonicznej, energetycznej, ciepłowniczej i kanalizacyjnej. To tylko narzędzie. Książka to – w pewnym sensie – też tylko ryza papieru pociągnięta farba drukarską. Może zawierać romans harlequina, napisany przy pomocy 1200 słów, „Eneidę” lub „Martwe dusze”. Rzecz w tym, by przyuczyć młodych ludzi do rozróżniania: które dzieło pochodzi z piwnicy, które z parteru, a które z pierwszego piętra literatury czy filmu. I dlaczego. A potem już własny gust ich poprowadzi. To się nie stanie z wtorku na środę, ale nawet Magda Gessler nie uzdatni knajpy w Wąchocku w dwa dni.
Poza tym – to nie musi boleć. Film, który jeszcze we wtorek stawiał nam opór (odbijaliśmy się od niego jak od ściany), w czwartek może się okazać nawet nawet, w piątek może to już być dziełko obiecujące. A w niedzielę damy się pokrajać za scenę, w której ten pan i ta pani…
Ważne, by zacząć, bo inaczej na zawsze pozostaniemy na poziomie Bolka i Lolka”.

Podlasie. Jeszcze jeden orzeł. Co z tego, że nastawiony kapitulancko, skoro ze złota? I odwrotnie.:

Kodeń to zapewne najbardziej polskie z naszych sanktuariów. Dlaczego? Bo tamtejszy święty obraz książę Mikołaj Sapieha (zwany Pobożnym!) po prostu ukradł w Rzymie i przywiózł na Podlasie. Ci Sapiehowie są teraz upamiętnieni na fasadzie. Jak się na takiego spojrzy, to człowiek ma wrażenie, iż świętokradztwo to najłagodniejszy występek, jakiego mógł się dopuścić.:

Cmentarz na Podlasiu. Nagrobek. Czeka na wpisanie danych. Cóż, każdy ma taki, choć nie zawsze w lastriko na wysoki połysk.:

Podlasie. Bar za barem. Zagłębie gastronomiczne.:

Kieleckie. Maluch w roli pługa śnieżnego. Tam zima nie zaskoczy drogowców.:

Włodawa. Tak zapewne wyglądała, gdy za jej wolność krew przelewali żołnierze radzieccy w 1944.:

Teraz stoją w betonie na rynku.: